“ปะจัน” โดย  “เขี้ยวจัน”

ปี ที่ 4 : ตามที่ใจสั่งมา……..

ที่นี่….ไม่ใช่คอลัมน์ร้องทุกข์  

แต่เป็น การสังคมอุดมปัญญา ลุกขึ้นมา “ทวงสิทธิ” ของการเป็นพลเมืองผู้ตื่นรู้   เจ้าของคะแนนเสียงที่เลือก”ตัวแทน” ในทุกระดับ ของการปกครองส่วนท้องถิ่น   และการบริหารบ้านเมือง ด้วยข้าราชการ “ตัวแทน” จากส่วนกลาง ทุกกระทรวง ทบวง กรม

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ข่าวการโกง การทุจริต เป็นข่าวดัง ข่าวใหญ่ แล้วหายไปกับสายลม เมื่อมีข่าวอื่นมา กลบ ลบความสนใจ ขลุกขลิก กันไป …แล้วเกิดซ้ำ ครั้งแล้ว ครั้งเล่า ด้วยความหย่ามใจ ว่า “โกงแล้วรวย” “โกงแล้วไม่ผิด ไม่ติดคุก” ใครๆก็ทำกัน เรื่องผิด กลายเป็นเรื่องปกติของสังคม…

กรณีตึก สตง.ถล่มราบเป็นหน้ากลอง เมื่อ 28 มีนาคม 2568 การโกงการสอบเข้ารับราชการ ล้วนเป็นข่าวบั่นทอน สังคม เราจะอยู่ รู้สึกกันไหมว่า….ตัวหนักๆ… เมื่อเห็นเรื่องราวพวกนี้….

ข่าวในสื่อออนไลน์ พบเห็นกันไปแล้ว…บางประเทศ เขาส่งเครื่องบิน มารับคนของเขากลับไปพิพากษา ที่ประเทศของเขา กรณีที่มากระทำความผิดในบ้านอื่น เมืองอื่น เห็นว่า ตัดสินประหารชีวิต… ใครเห็น ใครก็สยอง…. จริงดิ….

อีกข่าว ในสื่อออนไลน์เช่นกัน คือ การ “เอาจริง” ของประเทศเวียดนาม กำหนดเป็นวงเงิน ติดคุก–ประหารชีวิต ไว้อย่างชัดเจน ข้าราชการต้องรายงานบัญชีทรัพย์ของตัวเองและคนในครอบครัว–ป้องกัน การซุกซ่อน โยกไปให้คนใกล้ตัวไว้ ใครทำเรื่องก่อเรื่องโกงกินไว้ ตามทุกเม็ด ถึงเกษียณแล้วก็ไม่รอด และที่สำคัญ มีรางวัลนำจับ ใครชี้เบาะแสไว้ รับเงินรางวัล ไปยืดๆกันได้ว่าเป็นพลเมืองดีของประเทศชาติ–ไม่ต้องกลัวอิทธิพล การล้างแค้น เพราะรัฐบาล”เอาจริง”

เทียบเคียงว่า การโกงข้อสอบ คำนวณกันว่า จ่ายกันราว 4,500 ล้านบาท ความผิดเช่นนี้ อาจต้องโทษ ประหารชีวิต หลายรอบ คือ ตายแล้ว ตายอีก และ ตายได้อีก….

ความเข้มข้น เอาจริงของการบังคับใช้กฎหมาย เป็นอาญาสิทธิ์ ที่มนุษย์เกรงกลัว ไม่กล้ากระทำความผิด เห็นโทษแบบตำตา ใครกล้าบ้าบิ่น ก็ไปตายตกตามกันไปเถอะนะ

ความผิดแบบนี้ จึงไม่ควรมีการนำ เรื่อง “สิทธิมนุษยชน” เข้ามาร่วมเป็นข้อมูลในการพิจารณา เพราะทำให้คนหย่ามใจ และเป็น “มะเร็งสังคม” ที่พวกเราต้องช่วยกันสกัด ก่อนลามเล็มไปทั้งประเทศ

และยังมีข่าวเรื่องการผ่าตัดองค์กรแบบจริงจัง “ยอมเจ็บแต่จบ” ซึ่งก็จบจริง เมื่อเทียบกับองค์กรในบ้านเรา ที่ทับซ้อนงาน  ซ้ำซ้อนงบประมาณ คุณภาพงานยังต้องพิจารณา เพราะมีแต่ “เปลือก” จึงขาดพลังขับเคลื่อน ทุนมนุษย์อ่อนแอ ความสามารถในการแข่งขันอ่อนล้า…

จะมีรัฐบาล “ในฝัน” ชุดไหนบ้างไหม ที่จะกล้าหาญพอที่จะ ผ่าตัดประเทศไทย ให้ เจ็บจริง ตายจริง แล้วรีบชิงไปเกิด ในภพภูมิใหม่ที่ดี บ้างไหม….

………………………………