“ปะจัน” โดย “เขี้ยวจัน”
ที่นี่….ไม่ใช่คอลัมน์ร้องทุกข์ แต่เป็น การสังคมอุดมปัญญา ลุกขึ้นมา “ทวงสิทธิ” ของการเป็นพลเมืองผู้ตื่นรู้ เจ้าของคะแนนเสียงที่เลือก “ตัวแทน” ในทุกระดับ ของการปกครองส่วนท้องถิ่น และการบริหารบ้านเมือง ด้วยข้าราชการ “ตัวแทน” จากส่วนกลาง ทุกกระทรวง ทบวง กรม…[ หน้ารวมบทความ ปะจัน ]
เมษายน เดือนที่อากาศร้อน ประเทศใกล้เส้นศูนย์สูตร อย่างประเทศไทย จึงมี “ภูมิปัญญา” เรื่องการคลายร้อน ด้วยน้ำ คือ “ประเพณีสงกรานต์” เล่นน้ำกันสนุกสนาน
อีกเรื่องที่เดินทางมาพร้อมกับ เดือนที่ร้อนจัด เดือนที่มีวันหยุดยาว และมีวันทำการเพียง 18 วัน เท่านั้น
เรื่องนั้น คือ การปรับขึ้นค่าแรง ขึ้นต่ำเป็น 400./บาท ต่อวัน
รัฐมนตรีกระทรวงแรงงาน ฉายา “จับกัง 1 “ ประกาศ ว่า เรื่องการปรับค่าแรงนี้ จะเริ่มประกาศใช้ ในวันที่ 13 เมษายน 2567 นี้ โดยจะมีผลบังคับใช้กับ 10 จังหวัด ก่อน และภายในปี 2567 จะกระจายไปทุกจังหวัดทั่วประเทศ
พื้นที่ 10 จังหวัด มี ที่ไหนบ้าง มาดูกัน…
กทม., กระบี่, ชลบุรี, เชียงใหม่, ประจวบคีรีขันธ์, พังงา, ภูเก็ต,ระยอง, สงขลา,และ สุราษฎร์ธานี
ข่าว ค่าแรง วันละ 400 บาท ต่อวัน ที่แพร่กระจายออกไป เรียกเสียงเฮ …. ให้กับ “ลูกจ้าง” ที่มีจำนวนมากกว่า 30 ล้านราย ทั่วประเทศ แม้ว่าจะจำกัด เฉพาะกิจการที่มีลูกจ้างมากกว่า 50 คน ขึ้นไป และระบุลงไปอีกว่าเฉพาะอุตสาหกรรมท่องเที่ยว แต่เชื่อว่า ลูกจ้าง คงมองผ่าน น่าจะเหมารวมไปทุกด่าน ของการทำงาน
ฝั่ง “นายจ้าง” กุมขมับ “ยอดขาย” อาจ ยังมาไม่ทันกับต้นทุนที่ขยับตัวมาเร็วกว่า ข้าวของ ต้นทุน เชื้อพลัง พลังงาน และอื่นๆ
ที่สำคัญ คือ ประสิทธิภาพของ “แรงงาน” ที่ยังต่ำมาตรฐาน หนึ่งแรงควรทำได้หลายงาน แต่ หนึ่งงานต้องใช้ หลายแรง มัน…ปวดใจ แถมแรงงานต่างด้าว ยังได้อัตราเดียวกันนี้ด้วย แต่ขยันกว่า แรงงานไทย อาจเตรียม “ตกงาน”
สมการทางการเมือง คือ การดูแลเสียงข้างมาก แน่นอนว่า จำนวน “ ลูกจ้าง “ ย่อมมีมากกว่า “นายจ้าง” หากจะพิจารณา เห็นกันว่าควร เอียงไปข้างใด ….
เสถียรภาพระยะยาว ของประเทศ ไม่ได้อยู่ในเรดาร์พิสัยไกล นักการเมือง มองเพียงวาระที่พวกเขา เดินเข้าสู่อำนาจการบริหารประเทศ เพียงเวลาสั้นๆ เพราะปรับ ครม. เมื่อใด ก็เป็นอันหมดความรับผิดชอบ ทันที….
