- พ่อลพ กรรมการวัดรุ่นแรกที่ยังมีชีวิต
- เคยเห็นลูกตาเฮียงทั้ง 8 คน
- ระบุไม่เคยพบ “ป้าดา” ก่อนเกิดข้อพิพาท
- พื้นที่ 21 ไร่มีวัดอยู่ก่อนแล้ว
- พื้นที่ 5 ไร่เคยเป็นส่วนแม่ชีสกุล
ความคืบหน้ากรณีข้อพิพาทเกี่ยวกับวัดป่าอดุลยาราม จ.ขอนแก่น ล่าสุดเช้าวันนี้ ผู้สื่อข่าวได้พบกับ “พ่อลพ” นายลพ โนนทะวงษ์ อายุ 84 ปี กรรมการวัดรุ่นแรกที่ยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งพักอาศัยอยู่เลขที่ 203/1 บ้านหนองแวงตราชู หมู่ 14 ต.ในเมือง อ.เมือง จ.ขอนแก่น โดยได้ย้อนเล่าถึงสภาพวัดและผู้คนที่เข้ามาทำบุญในช่วงก่อนปี 2540 รวมถึงความทรงจำเกี่ยวกับครอบครัวของตาเฮียงและพื้นที่ของแม่ชีภายในวัด
พ่อลพเล่าว่า ก่อนปี 2540 ซึ่งเป็นช่วงก่อนที่ตนจะเข้ามาทำหน้าที่กรรมการวัดและช่วยงานพระครูอดุลสารนิเทศ เจ้าอาวาสวัดป่าอดุลยารามรูปปัจจุบัน ซึ่งขณะนั้นมีสมณศักดิ์เป็นพระอธิการสุพัตร์ ฐิตวํโส ตนเคยเห็นลูกหลานของตาเฮียงเดินทางมาทำบุญที่วัด เช่นเดียวกับชาวบ้านคนอื่น ๆ เนื่องจากชาวบ้านหนองแวงจะมาทำบุญที่วัดแห่งนี้เป็นประจำ และผู้คนส่วนใหญ่เป็นคนในหมู่บ้านเดียวกันจึงรู้จักกัน
อย่างไรก็ตาม พ่อลพระบุว่า ไม่ได้มีความรู้สึกหรือความเข้าใจในลักษณะว่าวัดแห่งนี้เป็นวัดของตาเฮียงแต่อย่างใด โดยคนส่วนใหญ่ในพื้นที่ไม่ได้ระลึกถึงพ่อเฮียงในฐานะที่เกี่ยวข้องกับตัววัด แต่จะระลึกถึงหลวงปู่อดุล อดีตเจ้าอาวาสวัดหนองแวงตราชู ซึ่งพื้นที่ที่กำลังเป็นข้อพิพาทในปัจจุบันเป็นวัดสาขาของหลวงปู่ ชาวบ้านที่มีความเลื่อมใสศรัทธาหลวงปู่อดุลอยู่แล้ว จึงเดินทางมาทำบุญที่วัดสาขาแห่งนี้ด้วย
พ่อลพเล่าว่า ในอดีตคนในหมู่บ้านต่างใช้ชีวิตกันตามปกติ ไม่มีใครคิดว่าจะเกิดการต่อสู้หรือมีข้อพิพาทกันเช่นในปัจจุบัน ทุกคนมาทำบุญเช่นเดียวกับวัดทั่วไปในพื้นที่อื่น
ส่วนกรณีของ “ป้าดา” พ่อลพยืนยันจากความทรงจำว่า ไม่ใช่คนบ้านหนองแวงที่ตนรู้จัก เพราะตลอดเวลาที่อยู่ในพื้นที่ไม่เคยเห็นแม้แต่ครั้งเดียว ขณะที่ลูกของพ่อเฮียงนั้นตนรู้จักทุกคน สำหรับกรณีที่มีการกล่าวถึงความเป็นเครือญาติ พ่อลพระบุว่า ไม่ทราบว่ามีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร แต่ตั้งแต่ตนอยู่กับวัดมา ไม่เคยเห็นป้าดา หรือเห็นชื่อของป้าดาปรากฏผ่านตามาก่อน และเพิ่งเคยเห็นเมื่อเกิดข้อพิพาทขึ้น
พ่อลพกล่าวถึงทายาทของตาเฮียงว่า เท่าที่ตนรู้จักและเคยเห็นหน้า ประกอบด้วย คนแรก นางเพียร ซึ่งเสียชีวิตแล้ว คนที่ 2 นางบัวเฮียง คนที่ 3 นางบัวเรียน คนที่ 4 นางบัวไข คนที่ 5 นายสนาน คนที่ 6 นายบุญหนา คนที่ 7 จำเนียร และคนที่ 8 โม รวม 8 คน ซึ่งตนเคยเห็นหน้าทุกคน
ส่วนกรณีที่มีการกล่าวว่า “ป้าดา” เป็นลูกบุญธรรมและเป็นคนที่ 9 นั้น พ่อลพกล่าวว่า จากความทรงจำของตน “ไม่น่าจะมี” เนื่องจากบุคคลทั้ง 8 คนที่กล่าวมานั้น ตนรู้จักและเคยเห็นหน้าทั้งหมด แต่ป้าดาเพิ่งเห็นเป็นครั้งแรกเมื่อเกิดเรื่องขึ้น
สำหรับสภาพพื้นที่ในช่วงที่พ่อลพกำลังจะเข้ามาเป็นกรรมการวัด พ่อลพเล่าว่า พื้นที่วัดประมาณ 21 ไร่ ในขณะนั้นมีวัดตั้งอยู่แล้ว มีทั้งประตูโขงวัด เมรุเผาศพ และหอระฆัง ซึ่งเป็นองค์ประกอบของวัดเดิมที่มีอยู่ก่อนแล้ว
ขณะที่พื้นที่ประมาณ 5 ไร่ ซึ่งมีข้อพิพาทกันในระยะหลัง เดิมเป็นพื้นที่ที่แม่ชีสกุลเข้ามาอาศัยอยู่ และเป็นบริเวณป่าช้ามาก่อน ต่อมามีแม่ชีอีกหลายรูปเข้ามาพักอาศัย รวมทั้งหมด 6 รูป โดยในเวลานั้นมีการแบ่งพื้นที่อย่างชัดเจนระหว่างโซนของแม่ชีกับโซนของวัดป่า และมีการแยกหม้อไฟฟ้า ชื่อผู้ใช้ไฟในส่วนดังกล่าวเป็นชื่อของแม่ชีสกุลเอง ซึ่งเข้ามาช่วยทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา
ในอดีต แนวแบ่งพื้นที่ใช้รั้วไม้ แม่ชีเป็นผู้ดูแลพื้นที่ในส่วนของแม่ชี ส่วนพื้นที่ของทางวัดนั้น ช่วงที่พ่อลพเข้ามาอยู่ยังมีสภาพเป็นป่า “แบบ 100%” แต่มีวัดตั้งอยู่แล้ว ต่อมาเมื่อเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันเข้ามาอยู่ ได้มีการปรับเปลี่ยนและพัฒนาพื้นที่ต่าง ๆ โดยพ่อลพย้ำว่า ไม่ได้เป็นการทำลายธรรมชาติ แต่เป็นการบริหารจัดการพื้นที่และปรับภูมิทัศน์ให้มีความเป็นสัดส่วน กระทั่งมีสภาพอย่างที่เห็นในปัจจุบัน
พ่อลพเล่าต่อว่า ภายหลังแม่ชีสกุลเริ่มมีอาการป่วย จึงออกไปพักอาศัยอยู่กับลูก ก่อนจะเสียชีวิตในเวลาต่อมา โดยตนมีโอกาสไปร่วมงานศพของแม่ชีสกุล รวมถึงพระครูอดุลสารนิเทศและคนภายในวัดก็เดินทางไปร่วมงานศพด้วยเช่นกัน
ปัจจุบันกุฏิของแม่ชียังคงตั้งอยู่ในบริเวณเดิม แต่เปลี่ยนมาใช้เป็นกุฏิสำหรับพระสงฆ์ทั้งหมดแล้ว หลังจากแม่ชีสกุลเสียชีวิตก็ไม่มีแม่ชีกลับเข้ามาพักอาศัยในพื้นที่ดังกล่าวอีก
ส่วนข้อพิพาทที่เกิดขึ้นในเวลานี้ พ่อลพกล่าวว่า ที่ผ่านมาหลวงพ่อไม่เคยตอบโต้ หากมีการฟ้องร้องหรือมีเรื่องเข้าสู่กระบวนการ ก็จะเดินทางไปชี้แจงตามขั้นตอนเท่านั้น
ทีมข่าวขอนแก่นลิงก์ รายงาน
