ราชกิจจานุเบกษาเผยแพร่ประกาศกรมควบคุมโรค เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีตรวจสอบอาการมึนเมา พ.ศ. 2569 เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการตรวจสอบอาการมึนเมา ให้ผู้ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใช้ตรวจสอบอาการมึนเมาของบุคคลเท่าที่จำเป็นและสมควร โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 29 วรรคสอง (2) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2568 และให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ประกาศฉบับนี้กำหนดว่า บุคคลที่มีอาการอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้ ให้ถือว่าเป็นบุคคลที่มีอาการมึนเมา ได้แก่ ผู้ที่บริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในปริมาณที่ส่งผลให้เกิดการบกพร่องอย่างเห็นได้ชัดในการควบคุมการทรงตัวและการเคลื่อนไหวของร่างกาย เช่น เดินเซ หรือยืนลำบาก หรือมีการแสดงออกทางพฤติกรรมหรือวาจาจนอาจเป็นเหตุให้เกิดอันตรายต่อตนเองหรือผู้อื่น หรือรบกวนความสงบเรียบร้อย รวมถึงผู้ที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ออกจากร่างกาย และมีอาการร่วม เช่น ตาแดงก่ำ ตากระตุก การควบคุมการเคลื่อนไหวบกพร่อง เดินเซ เดินไม่ตรงทาง ยืนลำบาก ล้มเซ มือสั่น พูดไม่ชัด พูดอ้อแอ้ พูดรวบคำ พูดซ้ำวกวน มีภาวะอารมณ์แปรปรวน หงุดหงิดง่าย แสดงอารมณ์ก้าวร้าวหรือใช้ความรุนแรง ลวนลามผู้อื่น หรือแสดงพฤติกรรมส่อไปในทางเพศ กล่าววาจาข่มขู่หรือยั่วยุให้เกิดความไม่สงบ รวมถึงมีสติสัมปชัญญะถดถอย เช่น สับสน หรือง่วงซึม

สำหรับวิธีการตรวจสอบอาการมึนเมา สามารถดำเนินการได้ 3 วิธี คือ การแตะจมูกตัวเอง การเดินต่อเท้า และการยืนขาเดียวพร้อมนับเลข โดยวิธีแรก ให้บุคคลที่สงสัยว่ามีอาการมึนเมาหลับตา ยื่นแขนไปข้างหน้า ชี้นิ้วออกไป จากนั้นงอข้อศอกและนำนิ้วมาแตะที่ปลายจมูก หากไม่สามารถแตะปลายจมูกได้โดยพลาดเป้าเกินกว่า 1 เซนติเมตร หรือมีอาการมือสั่นอย่างเห็นได้ชัดขณะพยายามแตะจมูก ให้ถือว่ามีอาการมึนเมา

วิธีที่สอง คือ การเดินต่อเท้า โดยให้เดินสลับเท้าในลักษณะส้นเท้าชิดปลายเท้าเป็นเส้นตรงไปข้างหน้า 10 ก้าว แล้วหันตัวด้วยเท้าหนึ่งข้าง ก่อนเดินกลับอีก 10 ก้าว หากพบความผิดปกติรวมกันตั้งแต่ 2 ครั้งขึ้นไปในระหว่างดำเนินการ ไม่ว่าจะเป็นไม่สามารถเดินต่อเท้าได้อย่างต่อเนื่อง ก้าวออกนอกเส้น เดินเซชัดเจน ใช้แขนช่วยพยุงตัว หยุดเดินก่อนครบ 10 ก้าว หรือไม่สามารถหันตัวได้อย่างถูกวิธี ให้ถือว่ามีอาการมึนเมา

ส่วนวิธีที่สาม คือ การยืนขาเดียวและนับเลข โดยให้ยืนตัวตรง ยกขาข้างหนึ่งขึ้นจากพื้นประมาณ 15 เซนติเมตร และเริ่มนับเลขตั้งแต่ 1001, 1002 ไปจนกว่าจะครบ 30 วินาที หากมีความผิดปกติรวมกันตั้งแต่ 2 ครั้งขึ้นไป เช่น วางเท้าลงกับพื้นก่อนครบ 30 วินาที ใช้แขนช่วยพยุงตัว ตัวเซหรือโยกตัวอย่างชัดเจนขณะยืน หรือเขย่งเท้าด้วยข้างที่อยู่กับพื้น ให้ถือว่ามีอาการมึนเมา

อ่านรายละเอียด

https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/109371.pdf

#### ทีมข่าวขอนแก่นลิงก์ ####