“ปะจัน” โดย  “เขี้ยวจัน”

ปี ที่ 4 : ตามที่ใจสั่งมา……..

ที่นี่….ไม่ใช่คอลัมน์ร้องทุกข์  

แต่เป็น การสังคมอุดมปัญญา ลุกขึ้นมา “ทวงสิทธิ” ของการเป็นพลเมืองผู้ตื่นรู้   เจ้าของคะแนนเสียงที่เลือก”ตัวแทน” ในทุกระดับ ของการปกครองส่วนท้องถิ่น   และการบริหารบ้านเมือง ด้วยข้าราชการ “ตัวแทน” จากส่วนกลาง ทุกกระทรวง ทบวง กรม

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

กลยุทธ ชนะศึก คือ การต้อง “เด็ดหัว” ผู้นำ ให้ขวัญกำลังพล กระเจิด กระเจิง ขวัญบิน ไร้ผู้นำ ไร้การสั่งการ กองทัพ ระส่ำ ระสาย…..

เป็นยุทธศาสตร์ ชั้นเชิง ลุ่มลึก เผด็จศึก ในตำราพิชัยสงคราม ที่พวกเราได้อ่านในหน้าประวัติ ศาสตร์กันมาแล้ว   อย่างการศึกสงคราม ไทย–พม่า บันทึกไว้ ถึงการทำยุทธหัตถี  เมื่อ “ผู้นำ” ถูกบั่นบนหลังช้าง ไพร่พล ก็แตกสลาย พ่ายแพ้สงครามในบันดล

สงครามที่พวกเรา พบเห็นในข่าว ทั้ง ในเวเนซุเอล่า–จับผู้นำไปขึ้นศาล ในอีกประเทศหนึ่ง ในอีหร่าน–สังหารผู้นำ แม้จะมีระบบการรักษาความปลอดภัยระดับสูง

ย้อนสลับ กลับมา มองเมืองไทย….

“ผู้นำ” จึงเป็นสัญลักษณ์ขององค์กร เป็นศูนย์กลางของ “อำนาจ” ในการสั่งการ หากเป็นภาคเอกชน ก็จะเป็น “CEO” ที่จะต้องออกมาให้ข่าว แถลงความเป็นไปขององค์กร

ช่วงเลือกตั้ง “หัวหน้าพรรค” จึงต้องเดินสายไปตามหัวเมืองต่างๆที่จะช่วยลูกพรรคหาเสียง  คะแนนจะพุ่งขึ้น จะสไลด์ลง ก็บางคำพูดของ “ผู้นำ” ด้วยเช่นกัน

และการสร้างขวัญ กำลังใจ ปลุกพลัง คือ การสื่อสารกับมวลชน ยุคนี้ผ่านช่องทาง โซเซียลมีเดีย ทรงประสิทธิภาพสูงสุด การวางแผนการใช้สื่อ จึงเป็นอีกหนึ่งกลยุทธ ที่ต้องมีทีม “สมองเพชร” มาช่วยวางแผน อย่างแยบยล

บางจังหวะ ต้องตัดคะแนน ดิสเครดิส ให้เสียงคะแนน เพื่อช่วงชิงโอกาสไหลเข้าของคะแนนเสียง ความนิยม เราจึงเห็นปรากฏการณ์ รัวๆในโค้งสุดท้าย ก่อนประชาชนเดินเข้าคูหา

การศึก การสงคราม  การเมือง ไม่ต่างกัน “ผู้นำ” เป็นศูนย์รวมของจักรวาล แต่จะมีข้อยกเว้น อยู่บ้าง กรณี เป็น ”ผู้นำหุ่นเชิด” สืบทอดอำนาจ ดุจว่าประเทศเป็นกิจการของครอบครัว หรืออาจเป็น “ผู้นำร่างทรง” ของผู้นำตัวจริงในหลังฉาก ที่ชักใยกุมอำนาจตัวจริง…..

บทเรียน ในห้องเรียนประวัติศาสตร์ทางการเมือง เวียนๆ วนๆ บทเดิม ต่างเพียงกาลเวลาเท่านั้น…