“ปะจัน ”  โดย  “เขี้ยวจัน ”
ปีที่ 4 : ตามที่ใจสั่งมา……..

ที่นี่….ไม่ใช่คอลัมน์ร้องทุกข์ แต่เป็น การสังคมอุดมปัญญา ลุกขึ้นมา “ทวงสิทธิ” ของการเป็นพลเมืองผู้ตื่นรู้   เจ้าของคะแนนเสียงที่เลือก”ตัวแทน”  ในทุกระดับ ของการปกครองส่วนท้องถิ่น   และการบริหารบ้านเมือง ด้วยข้าราชการ “ตัวแทน” จากส่วนกลาง ทุกกระทรวง ทบวง กรม [ หน้ารวมบทความ ปะจัน]

33 คะแนน จากเต็ม 100 จัดว่า เป็นเด็ก “สอบตก” อันดับไหลรูดลงไปอยู่อันดับที่ 116 จาก 180 ประเทศ ทั่วโลก  หนาวเหน็บ  เจ็บอาย……

จากการจัดอันดับ ดัชนีภาพลักษณ์การคอร์รัปชัน หรือฝรั่งเขาเรียกว่า ดัชนี CPI-Corruption Perceptions  Index เมื่อ ต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2569 ที่ผ่านมา

“หนาวเหน็บ” เมืองไทย เดินทางมาถึงวันนี้ ได้อย่างไรกัน…..พวกเราทำอะไรกันอยู่ นี่….รู้ทั้งรู้ว่า บ้านเมืองถดถอย ปัจจัยสำคัญคือ “การเมือง” ก็คือ “นักการเมือง” พวกเขาจะรู้ตัวกันไหม ว่าทำบ้านเมืองบอบช้ำ …..

“เจ็บอาย” ข่าวสารออนไลน์ ได้ยิน ได้เห็นกันไปทั่วโลก คนไทยเดินทางไปไหนๆ รู้สึกได้ว่า อายมาก เขามองเราด้วยหางตา แม้จะไม่พูดอะไร แต่ใจคงคิด…

ใจเขา ใจเรา …ใครจะอยากมาลงทุนในประเทศ “ขี้โกง”

งานวิจัย หลายชิ้น ระบุว่า การปกครอง การบริหารงาน การกำหนดนโยบาย กระทำโดยระบบตัวแทนที่ผ่านช่องทางการเลือกตั้ง เรียกว่า “นักการเมือง” เมื่อเส้นทางแห่งโอกาสมาพบกัน “การคอร์รัปชันเชิงนโยบาย” จึงเกิดขึ้น

ต้องยอมรับกันว่า การปฏิบัติงาน กระทำการขับเคลื่อนโดย “ข้าราชการ” ราว 2 ล้านคนทั่วประเทศ ข้าราชการน้ำดี มีไม่น้อย แต่ส่วนหนึ่ง อาจเป็น “มือไม้ ” ให้นักการเมือง

การกำหนดงบประมาณแผ่นดิน “เจ้ากระทรวง” ย่อมรู้ดี ก้อนเงินจึงลื่นไหล จาก “ใบสั่ง” ที่ถูกชงจากข้าราชการประจำ เขียนให้เป็นไปตามเกณฑ์ต่างๆ อย่างถูกต้อง แนบเนียน  ลูบลงไปอย่างไรก็ไม่สะดุด จับไม่ได้ ตรวจไม่เจอ

เมื่อโอกาสมาเจอกัน คอร์รัปชัน จึงเกิดขึ้น……พบว่า ระดับนิติธรรม ของไทย ลดลง ความเป็นอิสระของกระบวนการยุติธรรมลดลง

รู้…ทั้ง…รู้…. เคยได้ยินนโยบายหาเสียงของพรรคการเมือง กันบ้างไหม… ว่าจะ ลุยปราบโกง มุ่งมั่นจะทำให้ดัชนี CPI นี้ ผงกหัว กอบกู้กลับขึ้นมาได้ไหม….

“เลือกตั้ง”  จบ แต่เป็นการเพิ่งจะเริ่มต้นของการบริหารบ้านเมือง ให้ไปต่อ… แบบยั่งยืน….