“ปะจัน ”  โดย  “เขี้ยวจัน ”
ปีที่ 4 : ตามที่ใจสั่งมา……..

ที่นี่….ไม่ใช่คอลัมน์ร้องทุกข์ แต่เป็น การสังคมอุดมปัญญา ลุกขึ้นมา “ทวงสิทธิ” ของการเป็นพลเมืองผู้ตื่นรู้   เจ้าของคะแนนเสียงที่เลือก”ตัวแทน”  ในทุกระดับ ของการปกครองส่วนท้องถิ่น   และการบริหารบ้านเมือง ด้วยข้าราชการ “ตัวแทน” จากส่วนกลาง ทุกกระทรวง ทบวง กรม [ หน้ารวมบทความ ปะจัน]

นับถอยหลัง สู่วันเลือกตั้ง อาทิตย์ ที่ 08 กุมภาพันธ์ 2569……

หลายโพลล์ออกมา ให้ฮือฮา…กัน ว่าใครมาเป็นเบอร์หนึ่งหลังเลือกตั้ง หลายคนหวั่นไหว หลายคนเมิน แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่า มีผลแห่งการชี้นำ….ไม่มาก ก็น้อยละ

พบว่า หลายเวทีที่จัด “ดีเบต” ได้รับความนิยม หลายองค์กร เชิญตัวแทนพรรคขึ้นเวที ถามกันซึ่งหน้าว่า มีนโยบาย มีมาตรการอย่างไร ในการแก้ไขปัญหาให้พวกเขา อาทิ สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย หอการค้าไทย รวมทั้ง สื่อมวลชน ก็ทำหน้าที่ตั้งเวทีเชิญตัวแทน/หัวหน้าพรรคการเมือง ไปสัมภาษณ์ ให้เราได้เห็นผ่านหน้าจอ-จอมือถือ-จอทีวี กันไปเกือบทุกสื่อ

ปัญหาใหญ่ของเมืองไทย คือ เรื่องเศรษฐกิจติดหล่ม มันคือปัญหาปากท้อง ความเหือดแห้งของเงินในกระเป๋า จากข้าวของแพง จากการทุจริต จากการถูกหลอกลวง คอลเซนเตอร์ สแกมเมอร์ รัฐบาลเก็บภาษีได้น้อยลง ต้องกู้-กลายเป็นหนี้สาธารณะ ที่ทุกคนในประเทศนี้ต้องรับผิดชอบร่วมกัน ช่องว่างคนรวย-คนจน ถีบห่างกันออกไป หมายถึง คนรวยยิ่งรวย คนจนยิ่งจนลงอีก รวยกระจุก จนกระจาย

ประชาชน ต้องการ “ตัวแทน” ของพวกเขาเข้าไปแก้ไขโดยด่วน มีพรรคไหนเข้าตาไหม ? นั่นแหละ “จุดขาย” ที่พวกเขากำลังมองหา จะทำอย่างไร ทำจริงจัง ทำอย่างที่พูด โดยอาจต้องเจ็บปวด ผ่าตัดครั้งใหญ่ ให้ประเทศได้ไปต่อ จะมีบ้างไหม ?  ซึ่งต้องยอมเสียคะแนนเสียง สั่นคลอนกันบ้าง แต่ระยะยาวของประเทศ จะสวยงาม

บ้านเมืองไม่ใช่ของเล่น ที่จะให้ “มือใหม่” หัดขับมาทดลอง ความเสี่ยง เสียหาย แก้คืนไม่ได้ เป็นเดิมพันแผ่นดิน ที่ต้องผสมผสาน แนวคิดตะวันตก เข้ากับบริบทของสังคมไทย อย่างลงตัว

บ้านเมืองไม่ใช่ของเล่น ที่จะให้ “ มือเก่า” ไดโนเสาร์ ที่เห็นแก่พวกพ้อง ทุจริตเชิงนโยบายที่แยบยล โกงกิน ติดคุกกันเห็นๆ คาคุกอยู่ก็ยังมี รับรองไม่ได้ว่า เคยโกง แล้วจะไม่โกงอีก

คนไทย กลัดกลุ้ม จะมีพรรคการเมือง ไหน ที่เห็นแก่บ้านเมือง ในยามปัญหาเศรษฐกิจ ปากท้องของทุกคน กันบ้างไหม ……….

…………………………………..

กระแส  บวก กระสุน ของ “บ้านใหญ่”  และ “บ้านใหม่” ตัวแทนระบบท้องถิ่น ที่รู้ดี เรื่องปัญหาของพื้นที่ตัวเอง หากนำมาเป็นซิ๊กซอร์ ต่อภาพ ให้เห็นทั้งประเทศ จะเป็นสภาพที่ “คุณหมอ” รักษาอาการได้ถูกโรค ถูกยา ร้อง ว้าวววว…. กันทั้งประเทศ

“บ้านใหญ่” หมายถึง กลุ่มผู้มากบารมี ในพื้นที่นั้นๆ ที่ส่งกระแส ลงไปยังองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น อย่าง อบจ.อบต.กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน มายาวนาน รุ่นต่อรุ่น ลงรากฝังตัว เกิดอาการเกรงใจในบารมี มีหตุใดต้องมีคนวิ่งเข้าหา และเกิดสิ่งอัศจรรย์ ว่าพวกเขาสั่งการราวกดปุ่ม ได้ดั่งใจ เช่นกัน

“บ้านใหม่” เป็นอาการเริ่มต้น นับหนึ่ง แจ้งเกิดใหม่ของ “บ้านใหญ่” วนลูป กันในอนาคต

หากทั้งสองบ้าน “ได้คิด” กับปัญหาเศรษฐกิจ ให้ทะลุ ทะลวง และทำงานเพื่อบ้านเกิด จริงจัง จริงใจ อาจกลายเป็นประวัติศาสตร์ของ “บ้านใหญ่” นิรันดร….

……………………………………………………………………………………………………..