|
คำศัพท์
|
คำแปล
- ความหมาย
|
| บ่ายข้าว |
|
| บีแข้ง |
น่อง |
| บี้ |
ผีเสื้อ(แมงกะบี้ ก็เรียก) สองซาเฒ่าเป็นฝักหลอก พ่อเฒ่าบอกให้เก็บเอา ไปเฮือนเฮาให้เป็นที่ คืนที่สี่บี้ออกมา |
| บี๋ |
แบ่งส่วนออกจากแผ่นใหญ่ |
| บื |
กันไว้ ห้าม |
| บืน |
เคลื่อนไหวไปโดยใช้หน้าอกทาบ สงสารนี้ เวียนบ่หายหลายเหล่า เทียมดังปลวกขึ้นไม้ บืนขึ้นพ่องลง |
| บุ |
ไม้รู้ จะไปรู้รึ |
| หยังบุ |
อะไรก็ไม่รู้ |
| ใด๋บุ |
อันไหนไม่รู้นะ |
| ไสบุ |
ที่ไหนไม่รู้นะ |
| บุญ(๑) |
งานบุญประเพณี |
| บุญข้าวจี่ |
งานบุญวันมาฆบูชา |
| บุญพระเหวด |
งานบุญเทศน์มหาชาติ |
| บุญข้าวประดับ |
ทำบุญอุทิศแก่ญาติผู้ตาย |
| ดิน |
กำหนดแรมสิบสิ้นเดือนเก้า |
| บุญข้าวสาก |
งานบุญสลากภัตร ขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสิบ |
| บุญ(๒) |
งานพิธีบุญกุศล |
| บุญกฐิน |
ประเพณีบุญกฐิน |
| บุญแจกข้าว |
ทำบุญอุทิศส่วนกุศล หาผู้ตาย |
| บู๋(บุ) |
บุกเข้า แหวกหรือฝ่าเข้าไป ขวัญเจ้าไปบู๋ด้าว ดงดอนทางกะเหรี่ยง ขวัญเจ้าเฮียงหมู่แม้ว แกวพุ้นให้ต่าวมา |
| บู่ควากๆ |
บุกเข้าไปอย่างแรงจนมีเสียง |
| บู๋ป่าบู๋เมือง |
(สำนวน) พูดไปทั่วไม่มีเหตุ ผล (ตำป่าตำเมือง ก็ว่า) |
| บุ้ม |
บุบ ยุบ |
| บูด |
บึ้งตึง |
| หน้าบูด |
|
| บูดพู่หยู้ |
|
| เบะ |
สีหน้าจะร้องให้ รังเกียจ |
| เบะเลดเปด |
|
| เบ็ด |
เลี้ยวไป ปิด ดัด หยาบหยาบย้าย เบ็ดใส่เมืองลาวเขาก็พาพลหลวง หลั่งไปลีล่าย |
| เบี้ย(๑) |
อ่อน |
| เบี้ย(๒) |
ต้นกร้า |
| เบี่ยง |
พาดเฉลียง ทะแยง |
| เบี่ยงบ้าย |
พาดบ่า |
| เบียน |
บิดเบือน |
| เบิ่ง |
มองดู ให้เจ้าแต่งพาแลงพางาย อย่าเบิ่งดายนิสัยขี้คร้าน ให้ชาวบ้านติฉินนินทา |
| เบิ่งดาย |
ดูดาย |
| เบิ่งดู๊ |
ดูซิ ดูหน่อยซิ |
| เบิ่งแยง |
ดูแล |
| เบิด |
แหงนหน้า ชะเง้อ ชะแง้ |
| เบิดแท่แล่ |
แหงนหน้าค้าง นางคานฟ่าว พลันเลยลุกย่างครูบา เบิดแท่แล่ ซอมสิ่งซัวไกล |
| เบิดเท่อเล่อ |
ชะเง้อท่าทางหยิ่ง ไว้ตัว |
| แบะ |
กางออก ถ่างออก |
| แบะแพ่แว่ |
|
| แบะแป่งแซง |
|
| เบือ |
เบื่อ ทำให้มืนเมาหรือตาย |
| เบอร์ |
หวย |
| โบม |
ที่สำหรับส่ายข้าวนิยมทำด้วยไม้เนื้ออ่อน กลมคล้ายและกระด้ง มีหูจับ |
| ใบ้(๑) |
ขาดปัญญา |
| บ้าใบ้ |
โง่ ขาดสติปัญญา ตกเป็นทาสกิเลสตัณหา |
| ผู้ใบ้ |
คนโง่ คนไม่มีปัญญา คนกิเลสหนา อย่าได้เทียมผู้ใบ้ เป็นครูสอนสั่ง คันว่าเกียกผู้ใบ้ โตก็ใบ้ดั่งเดียว |
